با سلام به دوستان خوب حالا می خوام درباره رانندگی
در ایالات متحده امریکا صحبت
کنم خیلی جالبه دوستان.مردم امریکا عشق و
علاقه فراوانی به اتومبیل دارند.
بسیاری از امریکایی ها تحت هیچ شرایطی حاضر
نیستند از اتومبیلشان دست
بکشند،از این رو تعداد مراکزDrive-in(که مشتری از
درون اتومبیل کار خود را
انجام می دهد)در امریکا بسیار است،ازجمله
بانک،خشکشویی،مراکز عرضه غذای
حاضری،بار،خواروبار فروشی،مراکز
مذهبی،درمانگاه و دفاتر ثبت ازدواج وطلاق
(را رفتن کاری غیرامریکایی و در مورد نکوهش است.)اتومبیل بت
مردم امریکاست
و این حق خدادای هر امریکایی حساب می شود
که محض ریسدن به سن قانونی
(معمولا16تا18سال)صاحب یک اتومبیل شود.در بسیاری از
دبیرستانها،رانندگی به
عنوان بخشی از برنامه اموزش تدریس می شود و
هر نوجوانی که نتواند رانندگی
کند،در نظر دیگران عجیب و غریب می
نماید.امریکائیها اتومبیل هایشان را مطابق
با مدل روز عوض می کنند(برای مثال اگر امروز
فورد مدل فوکوس 2006به بازار
امد اگر آن امریکایی فورد فوکوس مدل سال2005
را داشت 2005 را می فروشد
وبه جای 2005مربوط به سال2006 می خرد)مانند
مردم دیگر کشورها که اخرین
مدل های لباس را می پوشند.بسیاری از افراد
(خصوصا بازنشستگان)با خرید اتومبیل
کاروان یا وسایل تقلیه تفریحی(RV)کل سال را در
جاده می گذرانند.حدود 150
میلیون خودرو در امریکا رفت و آمد می کنند(بطور
متوسطه هر خانواده 2 اتومبیل
دارد)که این میزان بالاترین میزان خودرو،به نسبت
جمعیت در جهان است،یعنی هر
1000 نفر بیش از 600 نفر وسیله نقلیه دارند.با مقایسه با 400
خودرو در بریتانیا
و فرانسه و 500 خودرو در المان در ازای هر 1000
نفر.در بسیاری از ایالتها تعداد
وسایل نقلیه ثبت شده،افزون بر تعداد رانندگانی
است که گواهینامه دارند و در برخی
مناطق مانند لس آنجلس بزرگ،نیمی از فضای
شهر در اشغال خیابانها و مسیرهای
اتومبیل رو و محوطه های پارکینگ است.گسترده
ترین شبکه ازاد راه دنیا متعلق به
امریکاست که حدود42500 مایل(68000کیلومتر)
بزرگراه به علاوه تقریبا چهار
میلیون مایل جاده فرعی را دربر می گیرد.جای
تعجب نیست که وجود تعداد بسیار
زیاد خودرو باعث تصادفات بسیاری نیز می شود به
گونه ای که سوانح رانندگی هر
20 ثانیه یک نفر مجروح و هر 10 دقیقه یک نفر جان خود را از دست
می دهد.
در امریکا هر ساله40000نفر در سوانح رانندگی
جان خود را از دست می دهند
(بیش از6000نفر از این تعداد را نوجوانان تشکیل می دهند.)و حدود 3
میلیون
مصدوم(بسیار جدی)می شوند که بالغ بر 100
میلیارد دلار خسارت دربر دارد.در
سالهای اخیر،با هدف کاهش مرگ و
میر،نوجوانان،محدودیتهایی برای رانندگان
نوجوان در بسیاری از ایالتها وضع شده است،از
جمله اینکه انها اجازه ندارند
سرنشینان نوجوان را سوار اتومبیل خود کنند(اکثر
تصادفها نتیجه هنرنمائی نوجوانان
راننده جلوی دوستانشان است).نخستین موردی
که به هنگام رانندگی در هر مسیری
توجه شما را به خود جلب می کند این است که
امریکا کشور بزرگی است.در برخی
نواحی،ممکن است کیلومترها رانندگی کنید بدون
اینکه وسیله نقلیه دیگری را ببینید
و برای ساکنان مناطق روستایی دورافتاده،چهار
پنج ساعت نشستن پشت فرمان برای
خرید هفتگی،امری عادی تلقی می
شود،بزرگراهها و خیابانها داخل شهری معمولا
تا حد امکان مستقیم احداث شده اند و خیابانهای
اکثر شهرها الگویی شطرنجی دارند.
در شمال کشور،به دلیل سرما و یخبندان شدید و
کوتاهی در حفظ و نگهداری،اغلب
جاده های(مخصوصا در شهرها)گودال های عمیق
و وضعیت نامطلوبی دارند.انجمن های
فدرال ایالتی و محلی هموار و در تلاشی بی وقفه
جهت حفظ و وضعیت مطلوب جاده ها
و پل ها هستند و بسیاری از بزرگراهها بین ایالتی
نیاز به تعمیرات فوری دارند.در
صورت امکان بهتر است در ساعات شلوغی
رانندگین نکنید.این ساعات در شهرهای
مختلف متفاوت است اما معمولا بین 7 الی 9/30
صبح و 4 تا 6/30 بعد از ظهر است
در بعضی از شهرها،ساعت شلوغ زودتر اغاز و/یا
دیرتر به پایان می رسد.شهرهای
کوچک معمولا ساعات شلوغ کوتاه تری دارند،مثلا7
/30تا8/30 صبح و4/30الی5/30
بعد از ظهر.در لس انجلس بزرگ ساعات شلوغ و پر
رفت امد از 7 الی 11 صبح و
3تا8 بعد ازظهر است.در واقع لس انجلس در مقایسه با اکثر شهرهای
امریکا ترافیک
سنگین دائم دارد.در اکثر شهرها طی ساعات
شلوغ و پر رفت امد قوانین و مقررات
راهنمایی رانندگی خاصی در معابر اصلی شهر
اعمال می شود و پارک کردن اتومبیل در
این خیابانها ممنوع است.روزهای جمعه در بسیاری
از مناطق ترافیک سنگین است چرا
که زمان هجوم دیوانه وار مردم برای گذراندن
تعطیلات اخر هفته است و نیز روزهای
یکشنبه و هنگامیکه این خیل عظیم بازمی گردند.در
برخی شهرها که تراکم ترافیک،
بسیار زیاد و هزینه پارک اتومبیل سرسام اور است
(پارک غیرعمومی گرانتر هم تمام
می شود)بهتر است جز موارد بسیار
ضروری،رانندگی نکنید.حدود 10 میلیون نفر از
ساکنان شهرهای بزرگ امریکا روزانه حداقل 90
دقیقه از وقت خود را صرف رفت
و امد با اتومبیل به محل کارشان می کنند.در
نواحی جنوبی کالیفرنیا،سفرهای روزانه
3 ساعته کاملا عادی است(بسیاری از افراد بمنظور اجتناب از رانندگی
در ساعات
شلوغ صبح و بعد از ظهر ساعت 5 یا6 صبح از خانه
بیرون می ایند و بعد از ظهرها
دیرتر محل کار خود را ترک می کنند.)پارک
سوارهایی در حومه بسیاری از شهرها
ایجاد شده است،هر چند بعلت ضعف و کاستی در
سیستم حمل و نقل عمومی چندان
مورد استقاده قرار نمی گیرد،ضمن اینکه صرف نظر
از شهرهای بزرگ،یافتن جای
پارک نیز معمولا دشوار نیست.انتظار می رود که در 15
سال اینده،تراکم ترافیک
بیشتر شود.در ضمن اینکه رانندگان امریکایی
همگی در یک سمت جاده حرکت می کنند
مگر اینکه مست باشند.خوب دوستان این بود
مطالبی جالب از رانندگان خوب امریکایی.
نوشته شده در یکشنبه 1387/03/12 توسط سامان
| لينك ثابت |